( nel giorno del loro matrimonio )
Burdéll, dasìv la mèn e tnìvla fôrt:
u j è una màssa ad strèda da fè insèn
e arcurdìv che la via de distèn
dal vôlti la va drétt, dal vôlti stôrt.
A n'tuvarì dal rôsi sénza spèn
parchè int la vita u j è nèncae scunfôrt
e u j è di dé ch'u bsögna luttè fôrt.
Basta però ch'a v'vlìva sèmpra bèn
e a passarì tött al dificoltà:
dòpa al buràschi e zìl u s's-ciarirà
e e sôl e mandarà sèmpra i su spràj.
Quést l'è l'augùri che ognùn d'nùn u v'fa:
ch'a pudìva scansè tött quènt i guaj,
che la furtöna la n'u v'làssa maj!
Ragazzi, datevi la mano e tenetevela forte:
c' è molta strada da fare assieme
e ricordatevi che la via del destino
delle volte è diritta, delle volte storta.
Non troverete rose senza spine,
perchè nella vita c' è anche lo sconforto
e vi sono dei giorni in cui bisogna lottare forte.
Basta però che vi vogliate sempre bene
e passerete tutte le difficoltà:
dopo le burrasche il cielo si schiarirà
e il sole manderà sempre i suoi raggi.
Questo è l' augurio che ognuno di noi vi fa:
che possiate evitare tutti quanti i dispiaceri,
e che la fortuna non vi abbandoni mai!